ساغر پر ز شراب

ساغر پر زشرابم خودت میدانی گهی آتش گهی آبم خودت میدانی

قصه ای عشق
نویسنده : مژگان شفا - ساعت ۱٢:٤٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/۱٢/٢٧
 

قصه ای عشق

عشق من با بها ر  ا مد ه  بود

با  بها ر ا ن سبز و خر م  شد

شاخه بگرفت بار ور هم شد

دل من تا اسیر این  غم  شد

ناله ها کرد شاد و خرم شد

               تا مرا این چه کار آمده بود

چه بهاری چه نو بهاری بود

نگه ام با نگاهی یاری  بود

چشم یارم خمار آ ر ی بود

تا  مرا  با  نگار کا ر ی بو د

             این بهار بار بار  آمده بود

دل  من  ر ا ز د ا  ر  بلبل   بو   د

زلف  من  هم طر ا ز  بلبل بو د

تا مرا همنشین   آ ن  گل  بو د

شام تا صبح بدست من مل بود

            مه من ر ا ز د ا ر ا مده بود

آسمانها چه صاف و آبی بود

باغها سبز و ار غوانی بود

کار من انزمان شادی بود

عشق رانی و کامرانی بود

     زهره با من  کنار آ مد ه  بو د

           


 
comment نظرات ()
 
از پس چلچله ها
نویسنده : مژگان شفا - ساعت ۱٢:۱٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/۱٢/٢٧
 

دوستان خوبم خبر آمدن بهار رسیده و من سلامها ی سبز رنگ بهاری ام را نثار تان خواهم کرد . دلم میخواست در فصل شور و شادی شعر بیافرینم اما ٫ولی ٫لیکن ....کو شور ی تا شعری  در قبال داشته باشد ....با انهم بهار را دوست دارم در بهار بدنیا آمده ام .و در بهاری از این دنیا خواهم رفت و این نوشته هایم برای شما بیاد گار خواهد ماند .

بها ر آ مد  ز خویش  و آ شنا  بیگانه خوا هم  شد

که گل بوی تو خواد داد و من دیوانه خواهم شد

بیدل رح

و اما چیزی از قلم خودم

از پس چلچله ها

باز پس چند بهار

هم چو بگذشت خزان

آرزو ها کردم

جستحو ها کردم

آرزووجستجوی سر کوی تو و دیدار ترا

آرزو ها کردم که بهار ی آید

و پس از آمدن سبزه و گل

ساعت بوس و کناری آید

آرزو ها بسرا پرده ای دل هی بشکست

عهدی امروز دلت با صنمی تازه ببست

پای شوقی که بدیدار تو داشتم افسوس

از شعف ماند و بناگه بشکست


 
comment نظرات ()
 
زن بهترین تحفه ای خداست
نویسنده : مژگان شفا - ساعت ۱:۱٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/۱٢/۱٧
 

مادران و خواهران وزنان قهرمان سر زمین سوخته ام این سروده ام را به پیشواز هشتم مارچ روز جنبش سرتاسرسری زنان جهان بپای تان خواهم ریخت تا باشد در عالم غر بت فراموشتان نکرده باشم.

زن بهترین هدیه خدا

ای زن تو فرشته ای تو ماهی

بهتر  ز  هز ا ر  پا  د  شا   هی

ای زن تو فرشته ا ی خد ا ر ا

ز ین را  ز  چر ا  خبر  نکر د ی

پو شید ی ر خت زخلق زانرو

در دیده ای شان ا ثر نکرد ی

چاد ر ز رخت فرو  بی اند ا ز

آ ب ا ز  ر خ هردو رو بی انداز

 بر گو که تو  ما د ر جها نی

هم خواهری هم تو پاسبانی

هم ز ا د ه ای دامن تو احمد

ما زاده  ز تو و  لطف سرمد

هم  ز ا د ه ز تو علی سینا

هر  د ید ه ز دیده ای تو بینا

ای زاده ای دامن تو موسی

پرورده ای دست تو مسیحا

بیتو  چه  غمین  بو د آ د م

ا نگشتر  بی نگین بود آدم

رنگینی  آ ن  بهشت بود ی

گلچهره ماه سرشت بودی

محتا ج بد ست تو  جها نی

شد رام تو شاه هر زمانی

هشتم مارچ سال ۲۰۰۶


 
comment نظرات ()
 
ای مردم مرا صدا
نویسنده : مژگان شفا - ساعت ۱:۱۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/۱٢/٧
 


فریاد زن

آی مرد م مر ا  صد ا  بکنید

من زنم د ین من ا د ا بکنید

من زنم مادرم و خواهر تو

قصه ا م پیش کبر یا بکنید

بر بگوئید من گناهم چیست

داستا نی بهی و  بها بکنید

یابگوئید چرا فر و ش ر سم

قصه  ننگ  شیر  بها  بکنید

هم بگویدصاحب من کیست

صحبت از مفتی و ملا بکنید

چو  مر ا آ فر ید ه ا ست  بنا ز

قصه ظلم    و نا روا  بکنید

بردهانم زچه خورد  ای  مشت

ز ا  نجمن   شرح  نا د یا بکنید

یا بگو  ئید ز چه ذلیل شو م

هم ز  آ غا  ز  و  ا  نتها   بکنید

بکجا است که نیست زن محکوم

یا که شر  حی  ز  نا کجا  بکنید

مادرم ، مادر  ِ همین همه ا نس

از چه ا ینگونه ا م  فنا  بکنید

بر سانید  زمن بخالق  خو د

تشر  یح د ر د نا د و ا بکنید

بر بگو اینکه حامی ام بخشا

یا  که  بهتر  مر ا فنا    بکنید

من که زادم بچهر ه ا د م  بو د

اینکه خویی  ز آدمی کم بو  د

اینهمه د یو ر ا نه  من ز ا د م

عند لیبان خوش سخن ز ا د م

اینهمه دیو شد که دشمن من

نه ز دا من بو د نه  گلشن من

مگرش ز ا د ه ا م بر ا ی  همین؟

که چو دشمن مرا بود به کمین؟

تاکی ام ا ینچنین غمین دار ند

ر نگ  آ ژ نگ  بر  جبین د ا ر ند

این  منم ا ینکه  پر و ر ید   او را

از تنم جا ن و تن ر   سید  او را

نکند ، ا   و به من و   فا    نکند

حیف ا گر د ین من ا  د ا نکند

۱۵ سرطان ۲۰۰۶


 
comment نظرات ()